Monday, June 2, 2014

2. júní



Dagurinn í dag er einstaklega fallegur hér eystra - það er algerlega heiðskýrt, fjörðurinn er spegilsléttur og glampandi sól. Er þess viss um að það sé til heiðurs frumburðinum mínum sem fæddist þennan dag fyrir heilum 18 árum síðan. Almar Blær er eins og þessi dagur - einstaklega fallegur, heiðskýr, vel gerður og með útgeislun á við sólina sjálfa. 

Þennan dag fyrir 18 árum var ég sjálf aðeins tvítug og hafði ekki hugmynd um út í hvað ég var að fara. Að eignast barn gerbreytir öllu lífinu, miðdepill athyglinnar færist til og allt snýst upp frá því um hinn nýja einstakling. Ég hef alltaf sagt að mér var valinn og falinn einstaklega vandaður einstaklingur til þess að koma til manns. Verkefnið hefur liðið hjá eins og hlý gola, í takt við seinna nafnið hans sjálfs. 

Í dag stendur hann á tímamótum, kominn í fullorðinna manna tölu, aðeins tveimur árum yngri en ég sjálf þegar hann kom í heiminn. Það merkilega er að hann hefur þó einhvernvegin alltaf verið nánast jafn gamall mér. Hefur haft óbilandi áhuga og borið mikla virðingu fyrir sér eldra fólki og alltaf sótt í það. Talaði á við fornmann á sínum yngri árum sem sannast best á myndbroti sem til er af honum þriggja ára þegar hann heilsaði fólkinu í áramótaboðinu með orðunum, "Gott kvöld sveitungar". 

Að eiga hann svo ung var mér aldrei erfitt, þvert á móti. Ég lét það ekki stöðva mig á nokkrun hátt, hvorki í námi nér öðru, gerðum bara allt saman. Á hverjum einasta degi - og oft á dag, þakka ég fyrir að fá að bera titilinn mamma hans, en það hefur gert mig að betri manneskju, kennt mér það sem ég kann og fyllt hjarta mitt af endalausri ást og stolti. Í kvöld munum við fagna með kjúklingasúpu og franskri súkkulaðiköku að hætti heimamanna. Líklega rifja upp fleygar setningar úr safni afmælisbarns á borð við þessar; 

Júní 2000 (ABS fjögurra ára)
Vorum að keyra eftir Miklubrautinni þegar Almar Blær bendir áhugasamur út um gluggann og segir; "Nei, nei, sjáið allar hestalummurnar". Það sem við blasti voru háir staflar af grasþökum. 

Júní 2000 (ABS fjögurra ára)
Almar Blær fór ásamt pabba sínum á Árbæjarsafnið einn sunnudag. Þar skoðuðu þeir meðal annars litlu Árbæjarkirkjuna. Þegar heim var komið var hann að sjálfsögðu með sögustund. "Það var mjög flott prestabúrið í kirkjunni og úti á safninu var líka lítið kramarhús fyrir fólk til þess að pissa í." (Kamar)

Maí 2001 (ABS að verða fimm ára)
"Mamma, þú ert á skákmóti mér!" (Sat ská á móti honum við borð)

Júlí 2001 (ABS fimm ára)
Fjölskyldan var keyrandi suður eftir sumarfrí fyrir austan. "Ég er búinn að stækka alveg rosalega mikið þessar tvær vikur fyrir austan. Ætli það sé ekki fjallaloftið sem ber ábyrgðina á því". 

Nóvember 2001 (ABS fimm ára)
Almar Blær segir stórfréttir úr leikskólanum. "Við á Mýri sömdum nýtt lag um Jesúbarnið í dag." Móðir; "Nú, það er aldeilis, hvernig er það?" Almar Blær; "Bjart er yfir Betlehem, blikar jólastjarna..."

Maí 2002 (ABS sex ára) 
"Hvenær getum við haft pæjur í matinn?" (Gellur)

Júní 2002 (ABS sex ára)
"Mamma sjáðu, þarna er möffinsköttur" (síamsköttur)

Júlí 2002 (ABS sex ára) 
"Mamma, það voru ekki til bílar þegar þú varst lítil er það...?"

Og svo kom litla systir til sögunnar...

Febrúar 2003 (ABS sex ára)
Almar Blær, mamma og amma Jóna fá sér hressingu á köldum febrúardegi, Bríet liggur á teppi á gólfinu, þriggja mánaða.

Almar Blær; "Ég fékk rosalega hugmynd sem ég myndi samt aldrei gera!" 
Mamma; "Nú, hvað?" 
Almar Blær: "Ég get ekki sagt það." 
Mamma; "Jú, jú." Almar Blær; "Hella kakóinu mínu yfir andlitið á Bríeti!"

...nokkrum dögum síðar...

Almar Blær: "Stundum fæ ég svo rosalegt ástarkast á litlu systur mína að mig langar að kreista hana ótrúlega fast. Það var einmitt þannig kast sem ég fékk þegar mig langaði að hella yfir hana kakóinu í gær."

Ágúst 2003 (ABS sjö ára)
"Ef Bríet er alin upp hjá skemmtilegu fólki eins og okkur verður hún sjálfkrafa skemmtileg."

Eitt af fyrstu leikhlutverkunum - Kóngurinn í Tralla í Ártúnsskóla

Það var mikil leiklist í Ártúnsskóla








N1 mótið á Akureyri 2009


Leiksýning í Grunnskóla Reyðarfjarðar



Útskriftardagur úr Grunnskóla Reyðarfjarðar
Fyrsti dagurinn í Menntaskólanum á Egilsstöðum
Mæðgin taka þátt í Hernámssýningu á Hernámsdegi á Reyðarfirði sumarið 2012

16 ára afmælisdagur


Í hlutverki Jónatans í Kardimommubænum árið 2013



Fjársjóður!


Í hlutverki Idda útfararstjóra í uppsetnigu Leikfélags Fljótsdalshéraðs á verkinu Með gull í tönn - vor 2014

Stolt systkin


Í aðalhlutverki í söngleiknum Cry baby eða Vælukjóa - vorið 2014

Elsku karlinn minn, innilega til hamingju með daginn þinn!


Tuesday, March 11, 2014

Beikonsúpan hennar ömmu Jónu

Veikindi hafa herjað á heimasætuna síðustu daga og til þess að takmarka leiðindin sem felast i því að hanga heima hjá heima- en þó útivinnandi móður sinni fékk hún að velja kvöldmatinn í gær. Það var einfalt fyrir hana, en beikonsúpa ömmu Jónu varð fyrir valinu. Yngri kynslóðin hefur sérstakt dálæti á súpunni, sem ég skil afar vel, en hún er alveg ótrúlega góð. Ég hafði aldrei gert hana sjálf og hafði því samband við móður mína suður á fjörðum.

Held að það sé þannig með flestar mæður og ömmur að einstaklega erfitt er að fá frá þeim nákvæmar uppskriftir, það er allt í "dassi" - dass af þessu, slatti af hinu og jafnvel eitthvað sirka líka. Vopnuð slíkum mælieiningum hentum við Bríet í súpuna í gær - og svei mér þá, hún var bara alveg eins og hjá "ömmu".

Hér er þetta sirka, en þið bara verðið að prófa - hún er sérstaklega góð á köldum vetrarkvöldum og jafnvel betri daginn eftir, eins og sannar súpur eru gjarnan.

  • Beikon (ég keypti eitt stórt bréf, en það þarf alveg tvö venjuleg)
  • Sætar kartöflur (ég var með eina frekar stóra)
  • Venjulegar kartöflur (ég var með þrjár frekar stórar)
  • Púrrulaukur 
  • Chilly (hálft)
  • Gular baunir plús safinn af þeim (ég var með eina stóra dós)
  • Niðursoðnir tómatar (ég var með eina dós)
  • Tómatpurré (ég var með stærri dósina)
  • Rjómi (ég var með einn pela)
  • Nautateningur (setti held ég alveg þrjá)
  • Pipar
  • Vatn (nokkur glös)

Ég fékk einnig nokkuð efnislitlar upplýsingar um framkvæmdina, augljóst er að móðir mín er farin að treysta mér vel fyrir húsmóðurhlutverkinu, líklega þá formlega komin í hóp "dassara". En, allavega. Hér er mín aðferð; 



  • Ég skar kartöflurnar í frekar litla teninga, púrrulaukinn í smátt sem og chillýið og setti í stóran pott og lét krauma í smá matarolíu. 
  • Skar beikonið einnig smátt og bætti út í. 
  • Þegar þetta var aðeins farið að brúnast skellti ég innihaldi tómatdósarinnar út í sem og tómatpúrrunni. Þar á eftir gulu baununum og safanum úr dósinni. Að því loknu treysti ég mér til þess að meta vatnsmagnið, byrjið rólega og bætið frekar í. Þarna setti ég líka teningana, bætti svo í þá síðar í ferlinu. 
  • Þar sem við mæðgur höfðum daginn fyrir okkur í eldamennskunni leyfðum við súpunni að malla á lágum hita í langan tíma. Ég setti rjómann út í eftir að súpan hafði verið dágóða stund á hellunni. Hún varð svo alltaf bragðmeiri og betri eftir því sem hún sauð lengur, en það er ágætt að hafa það í huga varðandi kryddun gera það smá saman.

Með dásemdinni bárum við fram hvítlauksbrauð og slógum í gegn!

Tuesday, March 4, 2014

Magnað Magnesium

Er nú á 25 viku meðgöngu. Barnið á stærð við gulrófu, samkvæmt spádómnum. 

                              

Engin samlíking er meira við hæfi í dag þar sem sprengidagur er að líða undir lok. Sporðrenndi sjálf þónokkrum bitum af viðmiðinu hjá tengdamóður minni í kvöld sem var svo elskuleg að bjóða okkur í saltkjöt og baunir, túkall. Það er með því albesta sem ég fæ að borða yfir árið og kokkur kvöldsins klikkaði ekki að vanda. 

Hvergi er minnst á það á grænmetisfræðslu-síðunni babycanter.com að börn eigi það til að dvelja vikum og mánuðum saman undir rifbeinunum á manni. Ef ég vissi ekki betur væri ég þess fullviss að ég væri með svæsna millirifjagigt, almáttugur. Er svo endalaust uppgefin á þessu svæði að ég íhuga að láta fjarlægja úr mér nokkur bein, helst bara eftir helgi. 

25 vikna bumba í slökun

Magnesíum hefur verið mikið í umræðunni upp á síðkastið og hreinlega nánast kynnt sem bót við hverju sem er. Ég hef átt við verulegan svefnvanda að etja síðustu vikur (já eða mánuði) en sá vandi dúkkar alltaf upp á mínum meðgöngum. Ég hef átt einstaklega erfitt með að ná mér í svefn á kvöldin og enda yfirleitt með því að veltast í rúminu langa stund áður en ég gefst upp og fer fram. Það er hins vegar ekki góð aðferðafræði þegar vinnudagurinn kallar snemma morguns. Læknastéttin var farin að hóta mér slakandi mixtúru því ekki er góð skemmtun að fara svefnlaus og uppgefinn í fæðingu og nýburapartý. 

Ég ákvað hins vegar að prófa að taka inn Magnesíum áður en til "meðferðar" kæmi, þar sem ég var búin að heyra af Slökunar-magnesíum-duftinu í Lyfju. Ég fjárfesti í dollu með sítrónubragði og jeremías hvað það er gott, ég þarf að beita mig hörðu að vera ekki að drekka þetta allan daginn, en aðeins má taka eina til tvær teskeiðar á dag út í vatn. Ég er ekki frá því að þetta virki á mig, svei mér þá. Annað hvort það eða ég er að taka þetta á sálfræðinni, vitandi að ég er að taka inn eitthvað sem "á að gera gagn". Hvort sem er, þá kvarta ég ekki og ætla að gefa svefnlyf upp á bátinn á næstunni. Ég mæli með að þið prófið ef þið eigið erfitt með að ná ykkur niður á kvöldin. 


Nammmmmm...



Monday, March 3, 2014

Húslegir skipulags-hórmónar

Meðganga er mikið rannsakað fyrirbæri, enda stórmerkilegt. Ekki nóg með að hvað ferlið allt saman er stórfenglegt kraftaverk, þá er hormónaflæðið sér kapítuli út af fyrir sig. Fyrir utan það að verða enn meiri væluskjóða en vanalega þá koma yfir mig allskonar dillur á meðgöngum. Mig langar til dæmis í Undanrennu alla daga og allar nætur - drekk líklega tvo lítra á dag!

En hvað er að frétta af skipulagsæðinu? Það er eins og við manninn mælt, á hverri einustu meðgöngu rennur á mig þetta ferlega skæða skipulagsæði, líklega kallað hreiðurgerð. Fyrr má nú öllu ofgera, segi ég nú bara. Hvað held ég? Að barnið muni aldrei bíða þess bætur ef einar of litlar buxur af krökkunum lufsist inn í skáp eða að pottaskápurinn sé ekki eins og í byrjun desember? Ég finn mig algerlega knúna til þess að; 

  • Fara yfir alla fataskápa og helst losa mig við eins mikið og ég mögulega get. 
  • Aðrar skúffur og skápar fá heldur alls ekki og engan veginn að vera í friði. Nei, nei, ég þarf svoleiðis endilega að fara yfir allt, hverja eina og einustu. Taka til, henda og ryksuga - tek þessu svo bókstaflega að engu líkara en um skipun að ofan sé að ræða. 
  • Geymslan. Já, þið heyrðuð rétt. Geymsludótið okkar er reyndar á hrakhólum vegna þess að við búum sjálf í dúkkuhúsi og því ekkert pláss. Vorum að færa það á milli húsa um helgina og "í leiðinni" fór ég yfir hvern einasta kassa, já svona rétt til þess að hafa allt á hreinu. Almáttugur!
  • ToDo listar. Drepið mig ekki, ég framleiði slíka lista. Þeir eru út um allt, allt skal skráð, skjalfest og gert. Helst í gær.  

Svo virðist að vissara sé að rynsuga og taka til í eldhússkúffum a.m.k. einu sinni i viku!


Að mínu mati er ekki við hæfi að hafa ekki 100% yfirsýn á geymslukassana


Móðir mín segir mig aldrei nokkurntíman hafa verið skrifandi. Þrátt fyrir það get framleiði ég handskrifaða ToDo lista. 

Fyrr má nú vera. Ég er nú frekar skipulögð manneskja að eðlisfari en það keyrir alltaf gersamlega um þverbak á meðgöngum. Spurning hvort ég bjóð mig ekki fram fyrir annað fólk, áður en ég hendi Gísla og krökkunum. 

Wednesday, February 19, 2014

Vaxa hár, vaxa...

Vaxa hár, vaxa. Fer með þessa möntru oft á dag um þessar mundir. Hef enga þolinmæði fyrir hárvexti almennt. "Já, en þú ert búinn að vera að safna hári síðan við kynntumst fyrir tveimur árum," segir Gísli þá.

Já, já - díngadíngadong. Það má vel vera, ég sko bara klippi mig alltaf í millitíðinni. Eða ekki ég beint, heldur Helena vinkona mín, það er kannski of auðveldur aðgangur að henni fyrir mig. Það má vera, en því ætlum við ekki að breyta.

Hef svosem verið allskonar gegnum tíðina, með sítt, stutt, hanakamb, litað og ólitað. Nú síðustu fimm ár hef ég ekkert litað það og er mjög fegin að vera komin út úr því. Reglulega, já mjög reglulega, fæ ég einhverjar klippidillur sem ég verð að framkvæma þá í síðasta lagi eftir hálftíma. Þess vegna gengur svona illa að safna.



Þarna er ég einmitt ásamt Helenunni minni. Við erum ekki með gulu, þetta er bara myndatakan sko...







Er yfirleitt með topp. Enda alltaf þar aftur eftir að hafa gert ýmsar heiðarlegar tilraunir til þess að safna honum. Nú langar mig að safna. Uhumm, gangi mér vel. Rosa vel bara. Langar að safna topp og alles. Jebb, gangi mér enn betur.

Ekki þó halda að ég stefni á því að safna jafnsíðu hári og vera bara þannig, það gerir bara ekkert fyrir mig. Oj, ekki sjens.


Ó hvað hún er ótrúlega fín. Finnst "axlasítt með djúpri hliðarskiptingu" gasalega smart þessa dagana. Gæti jafnvel hugsað mér að fá mér lit og láta öllum illum látum. En, til þess þarf ég að safna topp, sem er þrautin þyngri.









Ég svoleiðis finn toppinn á mér vaxa, eins og arfa!