Mögnuð mánaðamyndataka

Þó svo Emil sé aðeins fjögurra mánaða í dag er frábær skemmtun að renna yfir "afmælismyndirnar" og sjá hve mikið hann hefur þroskast. Myndataka dagsins er einfaldlega of fyndin til þess að deila henni ekki með ykkur. 

Emil er ofsalega duglegur strákur og er búinn að hjóla til Hveragerðis og aftur til baka síðan hann fæddist - svo mikið gengur á hjá honum allan daginn. Hann ætlar sér líklega að verða fimleikastjarna, en "að fara í brú" er heitasta tískubólan í dag. 

Jæja. Eins og áður var Emil settur við hlið þunglynda bangsa. Reyndi að hressa hann við með því að gera "aaa". Honum stökk ekki bros á vör og því ekkert annað í stöðunni en að drífa sig af stað. 

Taka tvö. Emil komið aftur á sinn stað. Bangsi allur að hressast. Emil líka. 

Þetta varð að reyna einu sinni enn. Pabbi átti fyndinn brandara þarna um miðbikið en svo var ekkert annað í stöðunni en að smella sér í brú!

Ég leyfi mér að fullyrða að Emil telur niður dagana þar til hann kemst "af stað". 

Læka þessa?

Iittala kertastjakar - glæný hönnun í mínu eigin boði

Ég hef aldrei verðið þekkt fyrir mikla lognmollu og geri hlutina yfirleitt hratt og örugglega.

Laugardag nokkurn sendi ég Gísla út með alla krakkana til þess að ég gæti rassakastast heima og þrifið á mínum hraða.

Það byrjaði bara nokkuð vel, alveg þar til kom að hansahillunum á ganginum. Þar sem ég þurrkaði syngjandi af einni þeirra rak ég mig í aðra stoðina. Það sem eftir fór gerðist í sló-mó.

Hillan hrundi.

Ofan á aðra hillu.

Eftirfarandi hafnaði á gólfinu:

Þrjár vínflöskur.

Sex Iittalaglös.

40 naglalökk.

Myndarammi.

Ýmislegt annað smálegt. 

Almáttugur minn. Aaaaalmáttugur. Eftir að hafa varist skriðunni stóð ég sótblövandi í henni miðri. Fjögur glös lágu í valnum. Fátt eitt annað. Hefði mátt vera allt annað. Andskotinn.

Hringdi í Gísla sem spurði; "Brotnaði vínið?"
Bríet spurði hann: "Brotnuðu naglalökkin? Fórstu að gráta?"

Ekki er svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott. Í stað þess að henda öllu rándýra finnska glerinu á haugana tók ég frá tvö heillegri glösin. Pússaði á þeim brúnirnar með sandpappír og er ég nú eigandi Iittala-kertastjaka.

Rándýr hönnun.

Þú búin/n að læka þessa?

Föstudags

Föstudagar eru uppáhalds, það er bara þannig. Skrapp "í bæinn" í dag og kom heim töluvert ríkari en ég fór. Já eða svona eftir því hvernig á það er litið.

 Kom við í Helgubúð sem því miður er að loka á allra næstu vikum. Þar kennir alltaf ýmissa grasa og ég get gleymt mér við að róta í bókum svo langtímum skiptir. Nú er hún mín. Loksins. Dalalíf 1, eftir Guðrúnu frá Lundi.

Dalalíf var jafn stór hluti af æsku minni og sláturgerð eða önnur árstíðabundin verk. Mamma hafði það fyrir sið og hefur enn að lesa öll þrjú bindin einu sinni á ári. Hló alltaf jafn mikið.  

Einnig þegar hún hún las fyrir mig. Já, eða reyndi að lesa fyrir mig, en það var henni nánast lífsins ómögulegt þar sem hún hló alltaf svo mikið að tárin runnu úr augunum á henni. Elías, Grímur grallari eða Jón Oddur og Jón Bjarni. Ætlaði bara ekki að komast í gegnum blaðsíðurnar án þess að lamast tímabundið af hlátri. 

Hvet ykkur til þess að koma við í Helgubúð fyrir lokun og næla ykkur í bækur sem flestar eru á 25 krónur! 

Föstudagur - fréttatíminn. Ég var mjög lengi að sætta mig við að Fréttablaðið væri ekki borið í hús hér fyrir austan. 

Þrátt fyrir að fylgjast vel með fréttum á samfélagsmiðlum þá er blaðið alltaf ofan á fyrir mér. Það er einhver önnur stemmning við það. Kaffibolli og blað - best. Ef ég fer snemma í Krónuna á föstudögum, þá næ ég eintaki. Eins og í dag. 

Emil ætlar að verða trendsettir og koma "næntís" aftur á kortið í barnafatatískunni. Í dag áskotnaðist okkur þessi dásamlegi retró útigalli úr P.O.P - frá árinu 1997. 

Það sem ég á skilið rauðvinsglas eftir þessa viku. En rauðvín er ekki bara rauðvín krakkar mínir. MONTES, það er rauðvín - svo mikið er víst. Bjartur berjaávöxtur, mokkaangan og sæt vanilla segja spekingarnir. Bragðast meira að segja enn betur þegar maður er búinn að klína á sig maska.

Það væri ekki út vegi að smella eins og einu læki á þessa. 

Gleðilega helgi

Fígúrugangsframhald og kósýdagar

Já, sko. Emil meldaði sig veikan fyrsta og annan dag Svefnskólans, líklega verið skíthræddur við námsskrána. Í stað þess að mæta og nema, hefur hann verið með stanslausan fígúrugang í svefnmálum síðustu sólarhringa, eins og hann hafi ekki verið nægur fyrir!

Hér er hann þó greinilega að dreyma eitthvað mjög skemmtilegt!

Fyrir utan að allt sem nefnist rútína sé jafn fjarlægt og Plútó eða Mars, hafa næturnar nú náð sögulegu lágmarki. Að vakna á 40 mínútna fresti er arfaslök skemmtun og aðeins til þess fallin að fá innritun á Klepp. Mér líður stanslaust eins og ég sé þunn eftir þriggja daga verslunarmannahelgarfyllerí!

Hef því sjaldna fagnað veikindum nokkurs heimilsmeðlims af öðrum eins ákafa og kvefdrullu Gísla í vikubyrjun. Lifi kvefpestir.

Þrátt fyrir slappleika fór hann hamförum í eldhúsinu og bakaði bæði kanilsnúða og skinkuhorn.

Kakóstellið frá ömmu Jóhönnu er ekki rifið fram nema eitthvað mikið liggi við.

Sjálf er ég hinsvegar að gera heiðarlega tilraun til þess að ná af mér fæðingarkílóunum og reyni því af veikum mætti að forðast hvítt hveiti og sykur þessa dagana, enda verkfæri djöfulsins segja þeir.

Ég sat því og tróð í andlitið á mér Hveitikímskökum sem ég hef verið að prófa mig áfram með að undanförnu. Það ku víst vera ofurfæða og innihalda svo mikið af næringarefnum að leitun sé að öðru eins - meira en í öllu öðru korni eða grænmeti. Þetta sá ég á veraldarvefnum en sel það ekki dýrara en ég keypti það!Ég hef bæði sett kímið út í brauðbakstur en aðallega búið til "kökur" þar sem það er aðal uppistaðan.

Það er ótrúlega einfalt, tekur kannski þrjár mínútur að útbúa og þar að auku barasta mjög gott. Eh, já - eða svoleiðis.

Sú grunnuppskrift sem ég hef notað er þessi:

- 30 grömm hveitikím í eina köku (ég útbý mér yfirleitt tvær í hádeginu).
- Dass af fræjum eftir smekk (ekki nauðsynlegt en eykur enn næringargildið).
- Döðlur, finnst alveg nauðsynlegt að henda nokkrum döðlum út í til þess að fá smá sætu.
- Smá Maldonsalt.
- Heitt vatn (þar til deigið loðir saman og hægt er að móta úr því "klessukökur"

Gott er að setja pínu olíu á smjörpappírinn áður en kökurnar eru settar á. Þær eru a svo bakaðar við 180 gráður í nokkrar mínútur. Fínt að borða með kotasælu eða bara smjöri og osti.

Ha? Langaði gerbakstursátvöglunum í? Ekki endilega.

Annars er Facebooksíðan mín hér - rosa smellið að smella læki á hana ef þið viljið vera með puttann á púlsinum.

Svefnskóli Kristborgar Bóelar tekur til starfa

Svefnskóli Kristborgar Bóelar tekur til starfa hér í Bakkagerði 10 á mánudagsmorgun. Klukkan níu að staðartíma, stundvíslega. Aðeins einn nemandi er skráður í námið - Emil Gíslason, tæplega fjögurra mánaða.

Hér má sjá umræddan nemanda. Þó svo hann virki sakleysislegur hefur hann verið töluvert til vandræða upp á síðkastið og telja foreldrar hans að nú sé nóg komið af fígúrugangi.

Þó svo að næturnar hafi hafi alltaf verið frekar skrautlegar hefur steininn gersamlega tekið úr að undanförnu þegar hann hætti með öllu að sofa á daginn, nema í svokölluðum "powernap-dúrum". Þeir hafa ekki verið að gera nokkurn skapaðan hlut fyrir neinn, hvorki umönnunaraðila né þá hann sjálfan þó síður væri.

Unnið verður eftir bókinni Draumalandið eftir Örnu Skúladóttur. Byrjað verður á því að koma nemanda í ásættanlega rútínu á daginn og lengja lúra. Því næst að fækka næturgjöfum, en þá verða allir svo rosalega glaðir.

Hér má sjá handskrifaða stundarskrá sem hangir nú á ísskápnum. Ehh, já. móðir mín myndi hér segja; "Í Guðanna bænum barn, reyndu að skrifa svo það skiljist."

Emil virðist þó með einhverjum hætti skynja hvað liggur í loftinu, en hann tók sér til og svaf þrjá tíma úti í vagni í dag. Ég endurtek, ÞRJÁ TÍMA, en hann hefur einvörðungu splæst í 10-40 mínútur í einu síðustu tvo mánuði.

Amma hans er æsispennt og hyggst keyra alla leið frá Stöðvarfirði á morgun til þess að fylgjast með kennslu. Verður hún að öllum líkindum umsvifalaust skipaður prófdómari.

Spennandi tímar. Æsispennandi.

Með rassakrem á enninu

Þarna má sjá Emil Gíslason. Með olíu í hárinu, ekki brilljantín. Í dag fór fram töluverð aðgerð sem miðaði að því að minnka skán á höfðinu sem oft vill koma hjá ungum börnum. Verkið fólst í því að maka olíu í hársvörðinn, greiða ósómann úr og enda svo allt saman með baðferð.

Ferlið hófst reyndar í gær. Við hárlínuna var Emil einnig með einhverskonar þurrk sem ég gat ekki lengur látið óáreittan. Bara ekki. Tók því til minna ráða og ákvað að bera sérhannað barnarakakrem á ennið. Málið steindautt.

Eitthvað gekk illa að koma kreminu inn í húðina. Emil var þó óvenju slakur og virtist njóta andlitsbaðsins. Kann gott að meta. Þegar við vorum í miðjum klíðum kom Bríet heim úr skólanum.


Bríet: Hvað ertu að gera?

Ég: Bara reyna að losna við þennan þurrk.

Bríet: Af hverju ertu að bera rassakrem á ennið á barninu?!

Ég: Rassakrem? Þetta er ekkert rassakrem. 

Bríet: Iiii, jú! Þetta er sama kremið og var alltaf borið á rassinn á Rúnari (lítill bróðir föðurmegin)


Móðir ársins. Smurði rassakremi framan í barnið sem ætlað er að blokkera bleytu frá húð. Uppskar því ekkert nema hvítar kremklessur ofan í þurrkinn og barn sem leit út eins og trúður.

Bríet, hún er alltaf með hlutina á hreinu - enda mamma númer tvö. Guði sé lof.

Níu ár

Þór tæplega eins árs.

Þrumuguðinn minn fagnar níu ára afmæli sínu i dag. Elsku karlinn minn sem svo rúðustrikaður og blíður í senn.

Hann er svo sannarlega ekki lengur litla barnið í fjölskyldunni, en hann á orðið þrjá yngri bræður! Honum farnast það hlutverk vel úr hendi eins og flest annað.

Allir á sama báti.

Minn maður er alltaf með sitt á hreinu, alltaf.

Gísli; Hvað ætlar þú að verða þegar þú verður stór?

Þór; Atvinnumaður í fótbolta. 

Gísli; En ef það klikkar? Þú verður að hafa varaplan. 

Þór; Söngvari.

Gísli; En ef það klikkar?

Þór; Það klikkar ekki!

Frá Shellmótinu í Eyjum í sumar

Elsku snúðurinn okkar, innilega til hamingju með daginn þinn.